Phillobates terribilis

Uit de naam is al af te leiden dat dit een van de meest giftige onder de gifkikkers is. En kikker produceert genoeg batrachotoxine om 20.000 muizen te doden. Zelf de locale indianen gaan zeer voorzichtig te werk met deze kikker: ze gebruiken bladeren om huidcontact te vermijden...
Herkomst:
Deze soort komt uit het zuidwesten van Colombia, langs de rivieren Rio Patia, Rio Saija (mint-vorm) en in Quebrada Guangui (gele-vorm). Dat is wat zuidelijker dan het gebied waar de Phillobates bicolor voorkomt. Een soort waar de terribilis vaak mee verward wordt.

Oranje kleurvariant

Beschrijving:
Het is een forse kikker van bijna 5 cm groot: de volwassen vrouwen varieren tussen 40 en 48 mm, terwijl de mannen iets kleiner zijn: tussen 37 en 45 mm.  Het lichaam heeft een egale kleur met uitzondering van de teentjes en de lippen. Deze kunnen wat zwart zijn.  Ook het tympanum is soms donker gekleurd.
De achterpoten zijn duidelijk gegranuleerd. Het geslachtsonderscheid is niet eenvoudig. De vrouwen zijn wat boller en voller dan de wat slankere man. Ook het fluiten is geen goed geslachtsonderscheid omdat zowel de man als de vrouw fluiten. De man fluit veel wel veel scheller en harder dan de vrouw.
Er zijn verschillende kleurvarianten in de hobby: naast de 'gele-variant' kennen we ook nog een 'oranje-' en een 'mint-variant'.
Deze kleurvarianten komen alle drie van andere vindplaatsen.

Gele kleurvariant

Huisvesting 
Het zijn rustige kikkers, totaal niet schuw, die goed in een groep gehouden kunnen worden, mits het terrarium voldoende ruimte en schuilmogelijkheden biedt. 50 x 50 x 50 cm is een redelijke maat. Als het een grote kweekgroep betreft zou ik voor een ruimere maat kiezen. De bodem kan bedekt worden met turf, mos of blad. De beplanting en aankleding net als andere oerwoud terraria. Een watergedeelte is ook aan te raden zodat de mannetjes de larven afkunnen zetten als dat nodig is.
Als bodembedekking is (eiken)blad een prima optie, en verder kunnen turfblokken en stukken hout dienen als decoratie en schuilmogelijkheden.  Het zijn kikkers die vooral op de bodem leven, zorg  dus dat er voldoende open stukken zijn. Kies voor stevige planten. 
De temperatuur moet niet te hoog: in de buurt van 24 oC overdag en 's nachts ongeveer 20 oC.
Zorg voor een hoge luchtvochtigheid door regelmatig te sproeien.
Combineren met andere soorten is niet aan te raden, zeker niet met kleine soortjes omdat ze bij het voeren in het wilde weg rond gaan happen. Een D. ventrimaculatus zou gemakkelijk voor prooi aangezien kunnen worden.
Kweek
Zodra de kikkers ongeveer anderhalf jaar oud zijn, zijn ze geslachtsrijp en zal het gefluit
niet onopgemerkt blijven: het geluid dat ze produceren lijkt veel op dat van de bicolor, maar is nog mooier, luider en voller.
Eieren worden graag afgezet in de bekende kokosnoot, maar ook PVC-buisjes zijn in trek.
Er worden meestal tussen de 10 en 20 eieren afgezet. Deze kun je laten liggen zodat de dieren ze zelf kunnen verzorgen. Hierbij gaan bij mij dan wel veel eieren verloren doordat ze plotseling verdwenen zijn, of doordat het lijkt of ze 'vertrapt' zijn. Weg halen geeft wel wat meer rendement maar laat minder het gedrag van de kikkers zien.
De eieren komen na 10 uit. De larven zijn niet kannibalistisch en kunnen in bakken bij elkaar opgekweekt worden met visvoer (Ik gebruik altijd Tetramin). Meestal groeien de larven niet allemaal even snel. Sorteer de larven af en toe op maat zodat de kleineren niet het onderspit hoeven te delven t.o.v. de groteren.
Na ongeveer 9 weken komen de voorpoten door en de jonge kikkertjes willen dan al vrij snel (met staart) aan land kunnen kruipen. Wacht niet te lang met de larve met 4 poten over te zetten omdat hij anders zelf uit het bakje kruipt en waarschijnlijk ergens verdroogt. Andere mogelijkheid is dat het verdrinkt als het niet uit het bakje kan komen.
Zodra ze aan land komen hebben ze een juveniel tekening die bijna gelijk is aan die van de bicolor: groen-metalic kleurige poten, een zwart lichaam met 2 dorsolaterale strepen. Hoe ouder ze worden, worden deze strepen steeds breder, en uiteindelijk is na een paar maanden het hele lichaam bedekt met een gele kleur. (Of mint of oranje naar gelang de soort.)
De jonge kikkertjes krijgen meteen grote fruitvliegen. Zodra ze wat groter zijn lusten ze eigenlijk alles wat er in hun bek past. Het zijn in de regel goede eters die veel voer nodig hebben. Volwassen lusten ze ook kleine krekels, wasmotten, spinnen, weideplankton, krulvliegen...kortom eigenlijk alles.
voer de dieren veel maar niet te veel deze kikkers hebben de aanleg om dik te worden,worden ze te dik.
de dieren zijn naar met goede voeding en voldoende voeding met een 15 maanden volwassen.

Een mooie, rustige, niet schuwe, sterke kikker die redelijk gemakkelijk te houden is. Een echte aanrader!
De hele jonge dieren zijn wat kwetsbaarder, dus koop ze zo groot mogelijk.

Terrarium 50 x 50 x 40 cm met daarin een kweekgroep van 2 mannen met 2 vrouwen.
Tegen de achterwand zijn turfblokken diagonaalsgewijs gestapeld zodat er veel schuilplaatsen ontstaan + extra leefruimte. De voorzijde is voorzien van een waterreservoir met overloop.
2x daags wordt er 1 minuut gesproeid met osmose water.