Dendrobates galactonotus

Tot de juweeltjes onder de gifkikkers behoren ook zeker de D. galactonotussen.  Aanvankelijk was alleen de geel/zwarte variŽteit beschreven, uit de buurt van Belem en Santarem in BraziliŽ. In het boek van Jerry Walls staat een afbeelding met een soort nettekening op de rug. Nu zijn er ook oranje, rode en zelfs witte vormen in omloop. De tekening op de dieren verschilt behoorlijk. Er zijn behalve dieren die geheel geel, oranje of rood zijn, ook dieren die dit gecombineerd hebben met zwart op de poten of flanken. Jammer is dat niet duidelijk is of dit een gewone erfelijke variatie is, of dat deze dieren uit verschillende gebieden komen.
Niet iedere kleurvorm is overigens helemaal erfelijk bepaald: sommige dieren schijnen (tijdelijk) hun kleur te verliezen na een behandeling met medicijnen.

 

KleurvariŽteiten:
De rode vorm is zodra deze aan land komt bij het oranje af, maar deze wordt daarna steeds donkerder. De overjarige dieren kunnen zelfs naar bruin/rood kleuren.
Oranje vorm. Binnen deze groep is er een behoorlijk verschil in tekening: sommige dieren hebben geheel zwarte poten, terwijl anderen ook op de poten oranje vlekken hebben.
Het lijkt dat de nakweek dieren minder diep oranje van kleur worden, maar met de leeftijd neemt ook dit toe.
Tussen de oranje vorm en de citroengele vorm is er ook nog een  oranje/gele variant. 
Behalve dat de kleur verschilt, is ook het formaat wat kleiner. Het is een meer gedrongen kikkertje dan de oranje vorm.
 Citroengele vorm

 

Herkomst
D. galactonotus tref je vooral aan op de bodem van het tropisch regenwoud van BraziliŽ, in de staten Paren en MaranhaÚ. De Braziliaanse autoriteiten claimen dat er nooit export papieren voor deze soort is afgegeven. Het  schijnt dus dat er nooit dieren met de vereiste documenten zijn ingevoerd. Toch waren jaren geleden in Duitsland al nakweek dieren voorzien van overdrachtsverklaringen te bemachtigen. De AID heeft toen vele kikkerliefhebbers bezocht en dieren in beslag genomen. Ook op de Nederlandse kikkerdagen worden ze nu regelmatig aangeboden. De AID heeft inmiddels besloten om nakweekdieren van de D. galactonotus te gedogen en niet meer in beslag te nemen. Als u overweegt om deze soort aan te schaffen, vraag dan ook om een nakweek/overdrachtsverklaring zodat u altijd de herkomst van de dieren kunt aantonen.

Huisvesting

De D. galactonotussen zitten bij mij in een groepje van 5 dieren, in een terrarium van 60 x 45 x  40 cm. De inrichting is hetzelfde als alle andere terraria: voor een watergedeelte, oplopende bodem met bladeren en mos...
Via een sproeisysteem wordt er dagelijks 2x gesproeid met osmose water.
De temperatuur in het terrarium varieert van 25 oC tot 28 oC.
Van het terrarium wordt voornamelijk de bodem gebruikt.  Met boomstronken en stukken turf zijn er schuilgelegenheden gecreŽerd. Jonge dieren zullen hier omdat ze erg schuw zijn dankbaar gebruik van maken. Zodra ze volwassen worden, verdwijnt de schuwheid. 

 

Kweek
Als u een geschikt stel heeft kunnen vinden, zal de kweek van D. galactonotus niet zo lang op zich laten wachten. De roep van de mannetjes klinkt als het geluid van een D. auratus, maar dan veel langer. Het lijkt wel alsof de kikker helemaal wordt leeg geknepen. Het hele paargedrag is vergelijkbaar met dat van de D. tinctoriussen: er wordt geduwd, achtervolgd en uiteindelijk gelegd. Als legplaats zijn ze bij mij niet erg kieskeurig: ze gebruiken zowel de kokosnoot als de filmkokertjes. Ook zetten ze de eieren wel op planten en in de strooisellaag op de bladeren af.
De + 10 eieren zijn grijs van kleur, en  worden gaande weg de ontwikkeling donkerder. Grijze eieren dus niet meteen weggooien!!!
De eieren worden weer door het mannetje verzorgd, en ook de larven worden op de rug naar het water vervoerd. De larven worden groot en groeien relatief snel.
De jonge kikkertjes groeien ook weer snel en hebben dus ook veel voedsel nodig. Het probleem met voeren van de jonge dieren is dat ze aanvankelijk nogal schuw zijn, en daardoor de in het terrarium gestrooide vliegen pas later ontdekken. De vliegen zitten dan vaak al op de bovenplaat. Een kroonkurk gevuld met geprakte banaan lokt de vliegen weer terug. Ik leg meestal een hele pot met vliegen in het terrarium. De kikkertjes gaan dan in de beker zitten en vreten zich helemaal vol. Pas wel op dat er niet zů veel vliegen in het terrarium terecht komen dat de kikkertjes worden overlopen. Dit veroorzaakt stress kan dan voor veel uitval zorgen. 

Bij de nakweek kikkertjes komen soms exemplaren voor met heel korte pootjes. Waarschijnlijk is dit te vergelijken met afwijkingen als luciferpoten e.d. Op de korte poten kan de kikker in tegenstelling tot luciferpoten echter wel lopen. Let hierop bij de aankoop!